راهنمای کانفیگ سرور های اچ پی

📘

انتخاب سرور مناسب فقط به خرید قدرتمندترین پردازنده، بیشترین مقدار RAM یا سریع‌ترین SSD محدود نمی‌شود. یک سرور زمانی پیکربندی مناسبی دارد که اجزای مختلف آن متناسب با نوع بار کاری، ظرفیت مورد نیاز، زیرساخت شبکه و ذخیره‌سازی، بودجه و برنامه توسعه آینده سازمان انتخاب شده باشند.

در عمل، خرید قطعات قدرتمندتر از نیاز واقعی همیشه تصمیم درستی نیست. ممکن است یک سازمان برای کاری مشخص به چندین پردازنده و مقدار زیادی حافظه نیاز نداشته باشد، در حالی که انتخاب اشتباه در بخش Storage یا Network می‌تواند حتی یک سرور قدرتمند را به گلوگاه عملکردی تبدیل کند.

به همین دلیل، کانفیگ سرور HPE را بهتر است یک فرایند زنجیره‌ای در نظر بگیریم؛ تصمیمی که در یک بخش گرفته می‌شود، روی انتخاب بخش‌های بعدی اثر می‌گذارد. انتخاب شاسی روی نوع و تعداد درایوها، تعداد پردازنده‌ها و فضای توسعه تأثیر دارد؛ پردازنده انتخابی نوع حافظه و سرعت قابل پشتیبانی را مشخص می‌کند و نوع Workload نیز در نهایت روی انتخاب Storage، RAID Controller، کارت شبکه و توان مورد نیاز سرور اثر می‌گذارد.

در این راهنما، هفت مرحله اصلی برای انتخاب و کانفیگ سرورهای HPE را بررسی می‌کنیم.

انتخاب شاسی مناسب؛ اولین تصمیم در کانفیگ سرور

قبل از انتخاب CPU یا حافظه، باید مشخص شود سرور قرار است در چه محیطی نصب و استفاده شود. شاسی فقط ظاهر سرور نیست؛ فرم فاکتور، ابعاد، تعداد پردازنده‌های قابل نصب، تعداد و نوع درایوها، فضای توسعه و حتی گزینه‌های پاور به مدل شاسی وابسته است.

سرور Rack یا Tower؟

اگر سازمان دارای رک استاندارد باشد، معمولاً سرورهای Rack مانند مدل‌های سری HPE ProLiant DL انتخاب منطقی‌تری هستند. در مقابل، در محیط‌هایی که رک وجود ندارد یا تعداد سرورها محدود است، مدل‌های Tower می‌توانند گزینه مناسب‌تری باشند.

در سرورهای Rack باید فضای موجود در رک را نیز بررسی کرد. سرورها بسته به مدل در ارتفاع‌های مختلفی عرضه می‌شوند و انتخاب یک شاسی 1U، 2U یا مدل‌های بزرگ‌تر مستقیماً به فضای رک و تجهیزات نصب‌شده در آن بستگی دارد.

اما فقط فضای خالی فعلی را در نظر نگیرید. اگر قرار است سرور در آینده ارتقا پیدا کند، فضای مورد نیاز تجهیزات جانبی و برنامه توسعه دیتاسنتر نیز باید از ابتدا در نظر گرفته شود.

تعداد پردازنده‌های قابل نصب

همه شاسی‌ها قابلیت نصب تعداد یکسانی پردازنده را ندارند. برخی سرورها برای یک CPU طراحی شده‌اند، برخی از دو پردازنده پشتیبانی می‌کنند و در برخی پلتفرم‌های تخصصی امکان استفاده از تعداد بیشتری پردازنده وجود دارد.

این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا انتخاب شاسی عملاً دامنه انتخاب CPU را نیز محدود می‌کند.

تعداد و فرم فکتور درایوها

یکی از مهم‌ترین موارد هنگام انتخاب شاسی، نوع و تعداد Drive Bayها است.

دو فرم فکتور رایج در سرورهای HPE عبارت‌اند از:

• SFF (Small Form Factor) با درایوهای 2.5 اینچی
• LFF (Large Form Factor) با درایوهای 3.5 اینچی

اما نباید صرفاً بر اساس اندازه فیزیکی درایو تصمیم گرفت. تعداد Drive Bayهای قابل استفاده، نوع Backplane و پشتیبانی شاسی از SAS، SATA یا SSD باید با مدل دقیق سرور بررسی شود.

در برخی پیکربندی‌های HPE امکان استفاده از ترکیب‌های خاصی از درایوها وجود دارد، اما این موضوع یک قابلیت عمومی برای تمام سرورهای یک نسل نیست و باید بر اساس مدل دقیق شاسی و Drive Cage بررسی شود.

بنابراین قبل از خرید سرور، بهتر است مشخص کنید:

• چه تعداد درایو در حال حاضر نیاز دارید؟
• چه مقدار ظرفیت ذخیره‌سازی لازم است؟
• آیا در آینده به افزایش تعداد درایوها نیاز خواهید داشت؟
• SFF برای شما مناسب‌تر است یا LFF؟
• آیا به SSD نیاز دارید یا HDD پاسخگوی Workload شما است؟

این تصمیم‌ها از همان ابتدا مسیر انتخاب Storage را مشخص می‌کنند.

انتخاب پردازنده بر اساس Workload، نه صرفاً تعداد هسته

بعد از مشخص شدن شاسی، نوبت به یکی از مهم‌ترین اجزای سرور یعنی پردازنده می‌رسد.

اشتباه رایجی که هنگام خرید سرور اتفاق می‌افتد، انتخاب CPU صرفاً بر اساس تعداد Core یا فرکانس است. در حالی که عملکرد واقعی پردازنده به ترکیبی از عوامل مختلف وابسته است.

برای انتخاب CPU باید ابتدا بدانیم سرور قرار است چه کاری انجام دهد.

برای مثال، نیاز یک سرور فایل با یک Host مجازی‌سازی، سرور پایگاه داده یا سرور اجرای نرم‌افزارهای محاسباتی یکسان نیست.

در یک محیط Virtualization معمولاً تعداد Core اهمیت زیادی دارد، در حالی که برای برخی نرم‌افزارها عملکرد هر Core و فرکانس پردازنده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

عوامل مؤثر در انتخاب CPU

پیش از انتخاب پردازنده باید مواردی مانند این‌ها مشخص شوند:

• نوع Workload
• تعداد کاربران یا سرویس‌ها
• تعداد ماشین‌های مجازی
• میزان استفاده از CPU
• نیاز به پردازش موازی
• نیاز به ارتقای آینده

سازگاری CPU با نسل سرور

پس از مشخص شدن نیاز پردازشی، باید پردازنده‌ای انتخاب شود که توسط همان پلتفرم سرور پشتیبانی می‌شود.

برای مثال، در سرور HPE ProLiant DL380 Gen9 پردازنده‌های خانواده Intel Xeon E5-2600 v3 و v4 مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس قدرتمند بودن یک CPU جدیدتر آن را روی این سرور نصب کرد.

نسل سرور، System ROM، مادربرد و پلتفرم پردازنده باید با یکدیگر سازگار باشند.

در نتیجه بهتر است پیش از انتخاب CPU، مشخصات فنی و QuickSpecs همان مدل سرور بررسی شود.

مشاهده سرورهای HP و HPE

انتخاب RAM؛ ظرفیت مهم است، اما نحوه چینش آن هم اهمیت دارد

پس از پردازنده، حافظه اصلی یکی از مهم‌ترین بخش‌های پیکربندی سرور است.

در انتخاب RAM دو سؤال متفاوت باید پاسخ داده شود:

چه مقدار حافظه نیاز داریم؟

و

این مقدار حافظه را با چه چینشی روی سرور نصب کنیم؟

ظرفیت مورد نیاز مستقیماً به Workload وابسته است. یک سرور ساده برای File Sharing ممکن است به مقدار محدودی RAM نیاز داشته باشد، در حالی که یک Host مجازی‌سازی با چندین ماشین مجازی به ظرفیت بسیار بیشتری احتیاج دارد.

سازگاری حافظه با نسل سرور و CPU

نوع حافظه قابل استفاده به پلتفرم سرور و پردازنده بستگی دارد.

برای نمونه، سرورهای نسل نهم HPE ProLiant از حافظه DDR4 استفاده می‌کنند. در برخی پیکربندی‌های مبتنی بر Xeon E5-2600 v4 نیز امکان استفاده از سرعت‌های بالاتر حافظه نسبت به نسل قبلی پردازنده وجود دارد.

بنابراین انتخاب RAM نباید جدا از CPU انجام شود.

نحوه چینش DIMMها

در بسیاری از پلتفرم‌های سرور، نحوه توزیع DIMMها بین Memory Channelها می‌تواند روی پهنای باند حافظه تأثیر بگذارد.

به همین دلیل، اگر یک سرور به 128GB RAM نیاز دارد، ممکن است چینش چند DIMM با ظرفیت مناسب نسبت به نصب تعداد بسیار محدودی DIMM، از نظر استفاده از کانال‌های حافظه وضعیت بهتری داشته باشد.

اما این موضوع به معنی «هرچه تعداد RAM بیشتر باشد، بهتر است» نیست.

اگر تمام اسلات‌ها را بدون برنامه پر کنیم، ظرفیت ارتقای آینده کاهش پیدا می‌کند. از طرف دیگر، چینش DIMM باید مطابق دستورالعمل Memory Population همان سرور انجام شود.

بنابراین انتخاب RAM باید بین سه موضوع تعادل ایجاد کند:

ظرفیت مورد نیاز + پهنای باند حافظه + امکان ارتقای آینده

انتخاب Storage Controller و RAID؛ بخش مهمی از معماری ذخیره‌سازی

در بسیاری از پروژه‌ها، توجه زیادی به CPU و RAM می‌شود اما Storage Controller در زمان کانفیگ سرور کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. این در حالی است که انتخاب نادرست کنترلر می‌تواند عملکرد سیستم ذخیره‌سازی را محدود کند.

قبل از انتخاب RAID Controller باید مشخص شود:

• چه مقدار ظرفیت ذخیره‌سازی نیاز داریم؟
• چه تعداد IOPS مورد نیاز است؟
• حجم عملیات Read و Write چقدر است؟
• سرعت پاسخ‌دهی برای ما چقدر اهمیت دارد؟
• آیا به RAID نیاز داریم؟
• آیا قرار است Storage خارجی به سرور متصل شود؟

SAS، SATA و SSD

نوع رابط درایو یکی از عوامل تعیین‌کننده در انتخاب Storage است.

درایوهای SAS معمولاً برای محیط‌های سازمانی طراحی شده‌اند و در مقایسه با بسیاری از درایوهای SATA امکانات و ویژگی‌های مناسب‌تری برای محیط‌های Enterprise ارائه می‌کنند.

SATA می‌تواند برای Workloadهایی که هزینه و ظرفیت اهمیت بیشتری دارد گزینه مناسبی باشد.

درایوهای SSD نیز به دلیل Latency بسیار پایین‌تر، برای Workloadهایی که به IOPS و پاسخ‌دهی سریع نیاز دارند گزینه جذابی هستند.

اما انتخاب SSD به تنهایی کافی نیست. نوع SSD، Interface، ظرفیت، Endurance و سازگاری آن با سرور نیز باید بررسی شود.

عوامل مهم در انتخاب RAID Controller

کنترلر RAID علاوه بر مدیریت آرایه‌های ذخیره‌سازی، در برخی مدل‌ها از Cache و قابلیت‌های حفاظتی مانند Flash-Backed Write Cache بهره می‌برد.

بنابراین هنگام انتخاب کنترلر باید موارد زیر را بررسی کرد:

• سرعت رابط
• تعداد پورت‌ها
• میزان Cache
• پشتیبانی از RAID Levelهای مورد نیاز
• پشتیبانی از SAS/SATA
• قابلیت اتصال به Storage خارجی

برای مثال، در محیطی که Storage خارجی یا DAS قرار است به سرور متصل شود، داشتن رابط‌های External در کنترلر اهمیت پیدا می‌کند.

در مقابل، اگر تمام درایوها مستقیماً داخل شاسی سرور قرار دارند، چنین قابلیتی ممکن است هیچ ارزش عملی برای پروژه نداشته باشد.

در نتیجه انتخاب RAID Controller باید بر اساس معماری Storage انجام شود، نه صرفاً بر اساس اینکه «مدل بالاتر» است.

انتخاب درایو؛ ظرفیت تنها معیار تصمیم‌گیری نیست

بعد از مشخص شدن معماری Storage، باید خود درایوها را انتخاب کنیم.

در این مرحله معمولاً با انتخاب بین HDD و SSD و همچنین SAS و SATA روبه‌رو هستیم.

اما سؤال اصلی این نیست که کدام درایو «بهتر» است.

سؤال درست این است:

Workload سرور ما به چه نوع Storage نیاز دارد؟

برای ذخیره حجم زیادی از داده‌هایی که دائماً خوانده و نوشته نمی‌شوند، HDD می‌تواند انتخاب اقتصادی‌تری باشد.

در مقابل، برای پایگاه داده، ماشین‌های مجازی، نرم‌افزارهای پرتراکنش یا سرویس‌هایی که به Latency پایین نیاز دارند، SSD می‌تواند تفاوت بسیار محسوسی در عملکرد ایجاد کند.

محاسبه ظرفیت مورد نیاز

برای انتخاب درایو باید ظرفیت فعلی، رشد داده و فضای مورد نیاز RAID را در نظر گرفت.

اگر مثلاً به 8TB فضای قابل استفاده نیاز دارید، نمی‌توان صرفاً 8TB درایو خام خرید. بسته به RAID Level انتخاب‌شده، بخشی از ظرفیت خام برای Redundancy مصرف می‌شود.

از طرف دیگر، بهتر است همیشه بخشی از ظرفیت برای رشد آینده در نظر گرفته شود.

بنابراین بهتر است ظرفیت Storage بر اساس این عوامل محاسبه شود:

ظرفیت فعلی + رشد پیش‌بینی‌شده + فضای مورد نیاز RAID + حاشیه اطمینان

انتخاب کارت شبکه؛ سرعت بیشتر همیشه به معنی انتخاب بهتر نیست

کارت شبکه رابط اصلی سرور با زیرساخت ارتباطی سازمان است و انتخاب آن باید بر اساس معماری شبکه انجام شود.

فرض کنید تمام تجهیزات شبکه سازمان شامل Switch و سایر تجهیزات ارتباطی از سرعت 1GbE پشتیبانی می‌کنند.

در چنین شرایطی نصب یک کارت شبکه 10GbE لزوماً باعث افزایش سرعت ارتباط سرور نمی‌شود؛ زیرا تجهیزات پایین‌دست همچنان محدودیت 1GbE دارند.

البته اگر سازمان برنامه مشخصی برای ارتقای شبکه در آینده داشته باشد، استفاده از کارت شبکه سریع‌تر می‌تواند تصمیم منطقی باشد.

بررسی نوع Workload شبکه

نوع Workload نیز در انتخاب Network Adapter اهمیت دارد.

برای مثال:

• File Server
• Virtualization
• Backup Server
• Database Server
• iSCSI Storage
• Network Storage
• Application Server

ممکن است نیازهای متفاوتی داشته باشند.

در محیط‌های Virtualization نیز تعداد Portها و قابلیت‌های کارت شبکه می‌تواند در طراحی Redundancy و تفکیک ترافیک اهمیت پیدا کند.

انتخاب HBA برای SAN

اگر معماری ذخیره‌سازی سازمان مبتنی بر SAN باشد، ممکن است به HBA مناسب نیاز داشته باشید.

در این شرایط باید سرعت و نوع پروتکل SAN، نوع Fabric و سازگاری HBA با تجهیزات Storage بررسی شود.

بنابراین HBA را نباید صرفاً یک «کارت شبکه سریع» در نظر گرفت؛ HBA برای ارتباط سرور با شبکه‌های Storage و پروتکل‌های مربوط به آن طراحی شده است.

انتخاب Power Supply؛ توان مصرفی را حدس نزنید

پس از مشخص شدن CPU، RAM، Storage Controller، درایوها و کارت‌های توسعه، می‌توان نیاز توان سرور را با دقت بیشتری محاسبه کرد.

در این مرحله یکی از ابزارهای کاربردی برای سرورهای HPE، HPE Power Advisor است.

این ابزار با در نظر گرفتن پیکربندی سخت‌افزاری سرور می‌تواند در برآورد توان مورد نیاز و انتخاب Power Supply مناسب کمک کند.

موارد مهم هنگام انتخاب PSU

در سرورهای سازمانی معمولاً موضوع Redundancy نیز اهمیت دارد.

ممکن است یک سرور به دو Power Supply نیاز داشته باشد تا در صورت خرابی یکی از PSUها، سیستم همچنان به کار خود ادامه دهد.

بنابراین باید علاوه بر توان مورد نیاز، موارد زیر را نیز در نظر گرفت:

• تعداد PSUها
• ظرفیت هر PSU
• Redundant بودن منبع تغذیه
• نوع ورودی برق دیتاسنتر
• Hot-Plug بودن PSU
• ظرفیت برق قابل تأمین توسط Rack یا PDU

در محیط‌های حساس، طراحی برق فقط برای «روشن ماندن سرور» انجام نمی‌شود؛ هدف، حفظ سرویس در شرایط خرابی یکی از اجزای تغذیه نیز هست.

یک کانفیگ خوب سرور HPE چه ویژگی‌هایی دارد؟

کانفیگ مناسب الزاماً گران‌ترین کانفیگ نیست.

اگر یک سازمان به 256GB RAM نیاز دارد، نصب 1TB حافظه فقط به این دلیل که مادربرد از آن پشتیبانی می‌کند، لزوماً تصمیم مناسبی نیست.

همین موضوع درباره CPU، Storage و Network نیز صدق می‌کند.

یک کانفیگ اصولی باید میان چند عامل تعادل برقرار کند:

Performance + Capacity + Reliability + Scalability + Cost

یعنی سرور باید:

• توان پردازشی کافی داشته باشد؛
• حافظه متناسب با Workload داشته باشد؛
• Storage متناسب با نوع عملیات انتخاب شود؛
• قابلیت اطمینان مورد نیاز سازمان را تأمین کند؛
• امکان ارتقا در آینده را تا حد منطقی حفظ کند؛
• و در نهایت هزینه‌ای متناسب با نیاز واقعی داشته باشد.

اشتباهات رایج هنگام کانفیگ سرور HPE

بخش قابل توجهی از مشکلاتی که بعد از خرید سرور ایجاد می‌شوند، ناشی از انتخاب قطعه‌ای نیست که «ضعیف» باشد؛ بلکه مشکل از عدم تناسب قطعات با یکدیگر است.

انتخاب CPU قدرتمند بدون شناخت Workload

تعداد Core بیشتر همیشه به معنی عملکرد بهتر در تمام نرم‌افزارها نیست.

خرید RAM بیش از نیاز

ظرفیت زیاد RAM زمانی ارزشمند است که Workload واقعاً بتواند از آن استفاده کند.

بی‌توجهی به Memory Population

حتی اگر ظرفیت RAM درست انتخاب شده باشد، چینش نامناسب DIMMها می‌تواند باعث استفاده ناکارآمد از Memory Channelها شود.

انتخاب SSD بدون بررسی Storage Architecture

SSD سریع بدون RAID Controller و معماری مناسب Storage الزاماً به معنی بهترین عملکرد ممکن نیست.

خرید کارت شبکه سریع‌تر از زیرساخت

اگر شبکه سازمان 1GbE است، کارت 25GbE بدون برنامه مشخص برای ارتقای شبکه ممکن است فقط هزینه اضافه ایجاد کند.

انتخاب PSU بدون محاسبه توان

پاور باید بر اساس کانفیگ واقعی سرور و نیاز Redundancy انتخاب شود، نه صرفاً بر اساس یک عدد تقریبی.

چک‌لیست نهایی قبل از خرید سرور HPE

اگر هنوز نمی‌دانید چه کانفیگی برای سازمان شما مناسب است، ابتدا به این هفت سؤال پاسخ دهید:

1. سرور قرار است در چه محیطی نصب شود و چه شاسی برای آن مناسب است؟
2. Workload سرور چیست و چه میزان توان پردازشی نیاز دارد؟
3. چه مقدار RAM در حال حاضر و در آینده مورد نیاز است؟
4. چه نوع Storage و چه سطحی از Performance برای سرویس‌ها لازم است؟
5. چه تعداد و چه نوع درایوی نیاز دارید؟
6. زیرساخت شبکه سازمان چه سرعت و معماری‌ای دارد؟
7. مصرف برق سرور و نیاز به Redundancy چگونه است؟

پاسخ دقیق به همین هفت سؤال می‌تواند بخش بزرگی از مسیر انتخاب کانفیگ مناسب را مشخص کند.

جمع‌بندی

کانفیگ سرور HPE یک فرایند قطعه‌به‌قطعه نیست؛ تمام اجزای سرور باید در کنار یکدیگر و بر اساس نیاز واقعی سازمان انتخاب شوند.

انتخاب شاسی، محدوده انتخاب پردازنده و Storage را مشخص می‌کند. CPU روی نوع و نحوه انتخاب حافظه اثر می‌گذارد. Workload نوع Storage و میزان توان پردازشی مورد نیاز را تعیین می‌کند و معماری شبکه نیز انتخاب کارت شبکه و در برخی پروژه‌ها HBA را مشخص خواهد کرد. در پایان، مجموع این قطعات تعیین می‌کند که سرور به چه میزان توان و چه نوع Power Supply نیاز دارد.

به همین دلیل، بهترین کانفیگ الزاماً پیکربندی‌ای نیست که بیشترین تعداد Core، بیشترین RAM یا سریع‌ترین SSD را داشته باشد. بهترین کانفیگ، پیکربندی‌ای است که دقیقاً با Workload، زیرساخت، بودجه و مسیر توسعه سازمان هماهنگ باشد.

اگر در انتخاب قطعات یا سازگاری آن‌ها با یکدیگر تردید دارید، پیش از خرید بهتر است کانفیگ نهایی بر اساس مدل دقیق سرور، نوع Workload و تجهیزات موجود در زیرساخت بررسی شود.

برای دریافت مشاوره و بررسی کانفیگ سرورهای HPE می‌توانید با کارشناسان فنی شبکه گستران یاقوت سرخ تماس بگیرید یا از طریق وب‌سایت شرکت درخواست خود را ثبت کنید.

شبکه گستران یاقوت سرخ